Je bent hier:

Het mamatrauma - Margriet Wentink

Datum: Prijs: € 400,00

2-daagse workshop over hechting en hechtingswonden, eenzaamheid en zelfvervreemding, over verlies en herwinnen van autonomie, liefde en verbondenheid.


‘Zoals je in het prille begin van je leven bent behandeld, zo behandel je jezelf, en zo behandel je anderen. Totdat er bewustzijn ontstaat en de weggedrukte gevoelens toegelaten worden. Dan kun je de relatie met jezelf en anderen herstellen en komt er ruimte om het anders te gaan doen.’ - MW

Hechting en hechtingswonden

Wat vormt de basis van levensvreugde, levenslust, verbondenheid, zelfvertrouwen, psychische en lichamelijke gezondheid? Wat betekent dan een veilige hechting? Die ontstaat wanneer de ouders van een jong kind in staat zijn het kind lief te hebben, te beschermen, zich aan te sluiten bij zijn of haar behoeften. Het kind te zien en te erkennen in zijn eigenheid. Velen hebben echter het tegenovergestelde ervaren tijdens die vroege kwetsbare periode (de eerste 1000 dagen) van hun leven.

Soms zorgden armoedige omstandigheden of de machteloosheid van getraumatiseerde ouders voor afwijzing. Die ongewenstheid, het gebrek aan bescherming, verwaarlozing en mishandeling, in het ergste geval verstoting worden kwetsuren.

Welke gevolgen hebben die vroege hechtingswonden, soms onbewuste lidtekens, voor wie ze heeft ervaren?

De overlevingsstrategieën worden beetje bij beetje gevormd. Vroege trauma's zijn echter bepalend voor de ik-ontwikkeling en gemis ervan kan de groei van zelf-bewustzijn, sociale vaardigheden, het vermogen om liefde te ontvangen en te geven, kortom kunnen samenleven met andere mensen ernstig bemoeilijken.

Wat met de ontwikkeling van autonomie en het verwezenlijken van eigen levensdoelen?
Welke samenhang bestaat er tussen een gebrek aan veilige hechting en gevoelens van eenzaamheid, isolement, gebrek aan vervulling, gevoelens van demotivatie en ontmoediging?
Hoe kunnen deze gevoelens omkeren wanneer je van jongsafaan hechtingswonden hebt opgelopen?


Imprint en impliciet geheugen

De wijze waarop kinderen gehecht zijn aan hun primaire hechtingspersonen (de moeder en de vader) laat een diepe imprint na in het onbewuste. Deze imprint vormt een ‘werkmodel’ voor de relatie met onszelf, voor onze relaties met anderen en voor ons handelen.

Het werkmodel is voor een groot deel opgebouwd uit opgedane ervaringen uit volgende periodes :

voor onze geboorte (prenataal)
tijdens de geboorte (perinataal)
de volle eerste drie hechtingsjaren
Ze liggen opgeslagen in ons ‘impliciete geheugen’ en tonen zich onder meer in ons gedrag, zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Onbewust herhalen we zo het scenario dat we heel vroeg geleerd hebben. Hebben we ervaren dat mensen onbetrouwbaar zijn, dan gedragen we ons daar naar. Leerden we dat er met warmte en liefde naar ons werd gekeken, dan vertrouwen we de ogen van de ander. Hebben we ervaren dat we op geen enkele manier invloed kunnen uitoefenen op wat we krijgen wat we nodig hebben, dan raken we ontmoedigd en nemen we geen initiatieven meer.

Zo kunnen onze hechtingswonden moeilijk helen, ervaren we steeds opnieuw in ons leven dezelfde teleurstellingen en ontstaat het machteloze gevoel dat we wel anders willen, maar het niet lukt om te veranderen. En precies daar, bij dat impliciete geheugen ligt de sleutel. Maar hoe maak je impliciet gedrag zichtbaar, herkenbaar en hoe verander je het? Daarvoor heb je een heldere spiegel nodig, waarin je jezelf herkent.

Hoe gaan we te werk? 

We werken met een methode die jou die spiegel biedt en die we Interactieve Zelfresonantie (IZR) noemen. Je kunt hier meer lezen over deze werkwijze: https://interaktiel.nl/persoonlijke-ontwikkeling/de-zin-van-het-verlangen/ De methode is gebaseerd op hechtings- en trauma theorieën en geworteld in het werk van de Duitse psychotherapeut dr. Franz Ruppert (IoPT)

In korte presentaties, afgewisseld met illustratieve filmfragmenten wordt je inhoudelijke informatie over hechting en trauma aangereikt.
Zowel in de plenaire groep, als in subgroepen worden er resonantieprocessen en kleine oefeningen gedaan die jou helpen meer zicht te krijgen op je eigen hechtingsgeschiedenis en hechtingspatronen.
Het draagt bij aan een diepgaand besef van wie je bent geworden door de hechtingservaringen die je hebt gehad. Het maakt ruimte voor onderdrukte gevoelens die mensen met hechtingswonden vaak ver weggestopt hebben. Het biedt je de kans oude patronen te doorbreken en toont onbenutte mogelijkheden in jezelf. Zo ontstaat verbinding met de wijsheid en liefde die je in je draagt.

Voor wie?
Deze workshop is bedoeld voor mensen die werken in beroepsgroepen die met andere mensen werken :
leraren, therapeuten, artsen, verplegers, pedagogen en psychologen, politiemensen en die hun eigen hechtingsgeschiedenis en -patronen willen onderzoeken.

Workshop-opleiding
De workshop wordt gegeven door Margriet Wentink (°1963).
Zij leidt in Nederland sinds 1996 INTERAKT, een centrum voor meergenerationele psychotraumatologie.
Sinds 2005 samenwerking met de duitse psychotherapeut Franz Ruppert, die zij samen met haar partner Wim Wassink vertaalde in het Nederlands.
Margriet specialiseerde zich in het werken met vroegkinderlijk trauma. Zij schreef onder meer Je verlangen dwaallicht of kompas, publiceerde samen met Franz Ruppert en anderen aan het boek Vroegkinderlijk trauma en werkt momenteel aan de voltooiing van het boek Het mamatrauma.

Deelname! 

 400€ 

Maximum 25 mensen, er zijn nu al 16 inschrijvingen. (Verplaatste opleiding door corona)

 

Inschrijven? Stuur gerust een mailtje naar Lies via info@lies-ameeuw.com of vul onderstaand formulier in. De inschrijving is pas volledig wanneer het inschrijvingsgeld is gestort.


 


Terug naar lijst

Voor meer info, mag je  steeds contact opnemen via info@lies-ameeuw.com.